Το έργο είναι μια ισχυρή απεικόνιση του αγώνα και της απόγνωσης των γυναικών που βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία της πατριαρχίας. Το υλικό πορόλυθος δίνει μια αίσθηση αυθεντικότητας και ανθεκτικότητας στο γλυπτό. Το αφαιρετικό πρόσωπο, με τα ξεχωριστά μάτια και το σιωπηλό στόμα που κρύβεται από μια μαντήλα, αναδεικνύει τη βουβή κραυγή και την απουσία εκφράσεων. Βρίσκονται κάτω από τη μόνιμη σκέπη μιας σπάθας, που υποδηλώνει την ανασφάλεια και τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν. Συνολικά, το έργο αναδεικνύει με δραματικό τρόπο την αγωνία και τον πόνο των γυναικών που ζουν υπό την κυριαρχία και την απειλή.